Ara Pacis dünyasında bizi keşfetmeye, analiz etmeye ve anlamaya davet eden çok sayıda büyüleyici yön buluyoruz. Ara Pacis, çok çeşitli disiplinleri ve çalışma alanlarını kapsayan, bilgisine dalmak isteyenler için sonsuz olanaklar sunan heyecan verici bir konudur. Ara Pacis ister tarih, ister bilim, teknoloji, kültür veya başka herhangi bir alanda olsun, etkisi ve alaka düzeyi yadsınamaz. Bu makalede, Ara Pacis'in büyüleyici dünyasını derinlemesine inceleyerek onun kökenlerini, gelişmelerini ve günümüz dünyasındaki etkilerini keşfedeceğiz. Ara Pacis hakkında bu keşif ve öğrenme yolculuğumuzda bize katılın.
Ara Pacis Augustae (Latince, "Görkemli Barışın Sunağı"; bilinen adı Ara Pacis), Roma tanrıçası olarak tahayyül edilen Barış'a adanmış sunak. Sunak, Roma İmparatoru Augustus tarafından (ya da onun için) sipariş edilmiş ve MÖ 30 Ocak 9 tarihinde Augustus'un Galya ve Hispania'daki zaferlerinin ardından tesis edilen barışı kutlamak için Roma Senatosu tarafından kutsanmıştır. MÖ 4 Temmuz 13 tarihinde hizmete girmiştir. Sunak, Roma İmparatorluğu'nun baskın askerî güç olmasıyla elde ettiği Pax Romana'nın sağladığı barış ve refahtan duyulan memnuniyeti resmetmek için yapılmıştır.
Ara Pacis, geleneksel Roma dindarlığının bir tasviri olarak İmparator ve ailesinin tanrılara kurbanlar sunarken resmedildiği, çok ayrıntılı ve ince bir ustalıkla yontulmuş kabartmalarla süslü ve bütünüyle ışık saçan beyaz mermerden yapılmış bir sunaktı. Çeşitli figürler kurban edilmek üzere büyükbaş hayvanlar vermektedirler. Bazı figürler toga'larını bir başlık gibi başlarına çekmişlerdir ve bu hareket onların resmî görevlerinin rahip olduğunu sembolize eder. Diğerleri ise zafer'i simgeleyen defne yaprağından taç giyerler. Erkekler, kadınlar ve çocukların hepsi tanrışara yaklaşmaktadırlar.
Sunak, Roma heykeltıraşlığının baş yapıtlarından birisi olarak kabul edilir; Geçit resmindeki figürler her ne kadar Yunan heykellerinde görülenler kadar idealize edilmemiş olsalar da portreler fark edilebilinir bir biçimde bireyseldir.
Ara Pacis bugünkü haliyle orijinal yerinde bulunan ve Roma'da muhafaza edilebilmiş parçaların ve aralarında Paris'teki Louvre Müzesi'nin de bulunduğu yabancı müzelerde bulunan parçaların alçı röprodüksiyonlarının bir kombinasyonudur.
Altar, orijinal olarak Tiber Nehri'nin Campus Martius olarak adlandırılan ve yüzyıllar içinde yaklaşık dört metre alüvyon tabakası altına gömülen taşma düzlüklerinden birisinde konuşluydu. İlk heykel parçaları 16. yüzyılda bulunmuştu ve 1938 yılına gelindiğinde Antik Roma "temalı parkı" yaratma girişimi nedeniyle Benito Mussolini tarafından Sunak için (Sunağın yerini değiştirerek) Augustus Mozelesi ile birlikte bir muhafaza binası yaptırıldı.
Günümüzde ise yine Mussolini'nin binasının olduğu yerde planı Amerikalı mimar Richard Meier tarafından yapılmış olan yeni bir muhafaza yapısı vardır. Yeni bina 2006 yılında açılmıştır ve bazı tartışmalara neden olmuştur..Sonuç New York Times tarafından başarısızlık olarak tanımlanmıştır ve görevdeki belediye başkanı Walter Veltroni'nin muhalifi (eğer seçilirse) yapıyı yıkacağını beyan etmiştir. Veltroni, her halükarda, yapıyı korumuş ve 2007 Haziran başlarında geleneksel 45. Valentino Garavani sergisi için dizayn ettirerek kullanmıştır.