Vilmos Varjú

W dzisiejszym artykule poznamy fascynujący świat Vilmos Varjú i odkryjemy jego wiele aspektów i znaczeń. Vilmos Varjú to temat, który fascynuje ludzkość od niepamiętnych czasów, jego aspekty i cechy były przedmiotem badań, debat i refleksji na przestrzeni dziejów. W tym artykule zagłębimy się w różne podejścia i perspektywy nadane Vilmos Varjú, od jego wpływu na społeczeństwo po znaczenie na poziomie osobistym. Przygotuj się na zanurzenie się w podróż pełną odkryć i poznania Vilmos Varjú, tematu, który niewątpliwie zachęca nas do refleksji i kwestionowania naszej własnej rzeczywistości.
Vilmos Varjú
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

10 czerwca 1937
Gyula

Data i miejsce śmierci

17 lutego 1994
Budapeszt

Wzrost

189 cm

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Węgry
Igrzyska olimpijskie
brąz Tokio 1964 lekkoatletyka
(pchnięcie kulą)
Mistrzostwa Europy
złoto Belgrad 1962 pchnięcie kulą
złoto Budapeszt 1966 pchnięcie kulą
Europejskie igrzyska halowe
złoto Dortmund 1966 pchnięcie kulą

Vilmos Varjú (ur. 10 czerwca 1937 w Gyuli, zm. 17 lutego 1994 w Budapeszcie) – węgierski lekkoatleta, specjalista pchnięcia kulą. Mierzył 189 cm przy wadze ok. 140 kg.

Był jednym z czołowych europejskich kulomiotów lat 60. XX wieku. Rozpoczął karierę międzynarodową na Mistrzostwach Europy w 1958 w Sztokholmie, gdzie zajął 7. miejsce z wynikiem 16,77 m. Cztery lata później został mistrzem Europy w Belgradzie 1962 z rezultatem 19,02 m.

Zdobył brązowy medal podczas Igrzysk Olimpijskich w Tokio (1964) z wynikiem 19,39 m. Wyprzedzili go tylko Amerykanie Dallas Long i Randy Matson.

W 1966 zwyciężył najpierw podczas pierwszych Europejskich Igrzysk Halowych w Dortmundzie rzutem na odległość 19,05 m, a w lecie obronił tytuł mistrza Europy w Budapeszcie z rezultatem 19,43 m.

Startował bez powodzenia na olimpiadzie w Meksyku w 1968, gdzie nie wszedł do finału. Na Mistrzostwach Europy w 1969 w Atenach był siódmy (18,78 m). Na następnych mistrzostwach w Helsinkach 1971 był czwarty z wynikiem 19,99 m. Startował także na Igrzyskach Olimpijskich w Monachium (1972), gdzie zajął 8. miejsce (20,10 m).

Był mistrzem Węgier w latach 1958-1960 oraz 1963-1972, a w hali w 1974. Siedemnaście razy poprawiał rekord Węgier od 16,63 m do 20,45 m. Dwukrotnie był rekordzistą Europy (w 1960 – 18,67 m i w 1966 – 19,62 m).